De Postbode

Waar is het toch misgegaan met de Nederlandsche Post?
Kijk hier, een postbode in prachtig uniform, zoo een uit de tijd dat ze nog af en toe aanklopte, niet tutoyeerde, trotsch waren op hun beroep en door wind en weer gingen om hun taak, neen, hun plicht uit te voeren.
De postbode die de koning te rijk was als hij weer een mooi telegram mocht afleveren als er iemand was gehuwd of geboren.
Of misschien was hij de eerste die zijn condoleances aanbood als hij degene was die U het bericht bracht van overlijden.

En vandaag?
Lieden van allerlei allooi die in hun rommelige dagelijksche kloffie met alleen een lelijk fluorescerend hemd eroverheen, ze bellen aan maar zijn binnen enkele oogenblikken al weer weg, de ‘klant’ moet rennen om op tijd open te doen.
De bezorger, soms nauwelijks het Nederlandsch meester, duwt een soort van computer apparaatje in uw gezicht, “effe krabbeltje”, mompelen ze, verder geen uitleg, geen vriendelijk woord.
Tenminste als U geluk heeft…
Meer dan eens ging bij mij de bel, ik kijk van het balkon naar beneden en zie een sjofel persoon bij de deur staan, geen idee wie het is.
Ik vraag wie er voor mijn deur staat, geen reactie, de persoon draagt een koptelefoon.
Tegen beter weten in trek ik toch maar aan het touwtje, de deur beneden gaat open, wederom vraag ik wie er toch beneden in de hal staat… het blijft stil.
Als ik uiteindelijk ga kijken blijkt er een post pakket op de trap te liggen en mijn voordeur wijd open te staan…

Dat we de ouderwetsche klantvriendelijkheid tegenwoordig niet meer hoeven te verwachten is een ding, maar is het echt zoo moeilijk onze postbodes minstens weer in een beetje fatsoenlijk uniform de straat op te sturen?

Leve de vooruitgang roepen we maar weer…

 Postbode in een portiek van o.a. steenhouwer F. Lavertu, Westzaanstraat 14, Amsterdam, 7 april 1952 Foto Ben van Meerendonk / AHF, collectie IISG, Amsterdam


Postbode in een portiek van o.a. steenhouwer F. Lavertu, Westzaanstraat 14, Amsterdam, 7 april 1952
Foto Ben van Meerendonk / AHF, collectie IISG, Amsterdam

3 gedachtes over “De Postbode

  1. Helemaal gelijk, maar tussen toen en nu zit een hele tijd. Wij hebben zelf de uniformen verbannen. Wij wilden geen uniformen meer, geen hierarchien, allemaal gelijk en we moesten vooral tutoyeren. De uniformen verdwenen bij de postbodes, padvinders, etc etc. Zelfs de politie mocht er niet te respectafdwingend uitziet. We vergaten alleen dat het respect naar oudeneren/anderen/meerderen/de klanten hiermee ook verdween. Dit is gelukkig niet bij idereen het geval.

    Like

  2. Prachtig voorbeeld van hoe verandering niet altijd vooruitgang is! Persoonlijk erger ik me ook aan het feit dat er steeds minder brievenbussen zijn. Tuurlijk er is minder post, maar het is toch ook een mooi baken in de wijk zo’n brievenbus!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s