0

Sinterklaasviering in het Jappenkamp

Het is bijna zoover, de goede Sint en ZWARTE Piet komen straks weer langs om cadeaux uit te delen aan de lieve kinderen en de stoute kinderen flink met de roe te geven of zelfs mee naar Spanje te nemen in de zak, zooals het hoort.
Maar ik dacht vandaag even terug aan een wel heel bijzonder Sinterklaasfeest, namelijk de viering in Jappenkamp Lampersari te Semarang, Nederlandsch Indië, 5 December 1945.
 
Ik had het al eerder over mijn familieleden die tijdens de oorlog in dit kamp zaten en deze ervaring in sommige gevallen niet en in de andere gevallen nauwelijks overleefde.
 
Mijn oma en haar oudste dochter, mijn tante, hadden de oorlog dus maar net overleefd en ik weet niet zeker of ze in December 1945 nog in het kamp zaten maar ik denk het wel.
De meeste gevangenen bleven daar nog een flinke poos omdat vervoer nog niet mogelijk was maar ook gevaarlijk in verband met de Bersiap periode waarbij enkele Indonesiers het voorzien hadden op iedereen die blank was, maakte niet uit of ze jong of out waren of net een paar jaar kamp hadden overleeft.
 
Deze tekening laat het bezoek van Sinterklaas zien aan dit kamp.
Kunt U zich voorstellen hoe bijzonder en ontroerend dit moet zijn geweest?
De oudere kinderen wisten misschien nog wie Sinterklaas was, de jongere waren hem vast al vergeten.
Even waren alle gruwelijkheden vergeten en om deze kinderen allemaal een momentje van plezier te beleven moeten de volwassenen daar zoo hard gewerkt hebben.
Een costuum maken, lekkernijen maken, geschenkjes knutselen, en dat allemaal vlak jaren kamp, honger en tekorten.
Ik probeer me voor te stellen hoe wonderschoon dit evenement geweest moet zijn voor menschen zooals mijn oma en tante.
Ik zal haar eens vragen of ze hier nog herinneringen aan heeft.
 
Hoe dan ook, vlak voor we fijn een feestje gaan vieren met allemaal geschenken, veel snoep en een overvloedige maaltijd, is het, vind ik, altijd goed dit even in perspectief te zien en te denken aan de pakjesavonden van vroeger.
resolve

Tekening gemaakt door Jan Kickhefer, bron; Geheugen van Nederland.

 

0

Viert den bevrijding! De Mof heeft klop gekregen!

We zijn vrij!
Den Geallieerden hebben den Mof flink klop gegeven!

Dat vier ik vandaag, een historische gebeurtenis, het einde van een gruwelijke tijd.
Ik vier geen termen, ik vier geen woorden als vrijheid, democratie en menschenrechten.
Ik vier DE BEVRIJDING.
Die eene, van toen.
Niets meer, niets minder.
Want net als met de herdenking is het voor Nederlanders blijkbaar weer te veel om gewoon het verleden te herdenken, we moeten er van alles bijslepen.
En fijn popconcerten organiseren zoodat de jongeren er nog iets mee doen… nee we hebben het dan niet over de oorlog…

Ik denk aan de bevrijding, juist voor ons Nederlanders zoo belangrijk omdat een groot deel van ons land op het randje van de dood stond toen.
Realiseren we ons dat allemaal eigenlijk wel?
Dat er in 1945 menschen dood op straat neer vielen van uitputting en honger?
Dat als de oorlog nog een paar weken of maanden langer had geduurd zij van ons wiens ouders of grootouders toen in West Nederland woonde er vandaag niet zouden zijn?
Dat toen de Geallieerden kwamen we een humanitaire ramp meemaakte die tienduizenden slachtoffers maakte en dat was pas het begin!

Ik heb heel direct mijn leven te danken aan de Geallieerde troepen die mijn grootouders bevrijdde uit het Jappenkamp en haar daarna beschermde tegen de ‘ploppers’.
Maar ook aan de Geallieerden die de Den Haag bevrijdde waar mijn andere grootouders toen woonde.

Het had allemaal niet veel langer moeten duren!

1383887_10151978986574612_523923390_n

Wie is toch dit donkere meisje? Volgens mij zijn deze foto’s genomen tijdens de bevrijding van een Nederlandsch weeschhuis, zoo reuze blij is ze samen met haar vriendin als ze al dat brood ziet. Wat zou er van haar geworden zijn?

1380497_10151978986404612_2109728323_n1381843_10151978986389612_1676555018_n  1383374_10151978986399612_60240422_n

En dat komt dan ook nog eens boven op het feit dat we toen natuurlijk ook bevrijd werden van de onderdrukker die zoo gruwelijk had huis gehouden in ons land.

Na jaren bezetting hadden we eindelijk weer die vrijheid van meningsuiting en pers… dat waar velen hun leven voor riskeerden en gaven… en wat we nu vandaag de dag dan ook nooit meer mogen verliezen.

Dus vier, vier, vier vandaag DE BEVRIJDING!!!
Denk aan die Canadeesche, Engelsche, Gurhka, Sikh, Americaansche, Nederlandsche, Fransche, en nog vele andere troepen die voor ons vochten!
Zij die verre reizen maakte om hun leven te riskeren voor ONS!
En hun familie die achterbleef en angst voelde voor hun kinderen, echtgenoten, broers… ook voor ONS!
En hele samenlevingen die leerde leven met rantsoenering, die vrijwilligerswerk deden, die metaal spaarde, wiens leven moeilijker werd omdat hun land streed… voor ONS!

En mocht U vandaag een Yank of Tommy tegen het lijf loopen, geef hem dan een flinke pakkerd.

Foto: Geheugen van Nederland.

Foto: Geheugen van Nederland.